Samen één….

Naast mijn werk als fotografe werk ik ook in een verpleeghuis als secretaresse. Ik kom daar regelmatig bewoners tegen en ook hun familie. Op een dag liep er een bewoonster, die dementie heeft, samen met haar man langs mijn kantoor. Ze stopten net voorbij mijn kantoor en ik kon nog net zien hoe zij haar man omhelsde en hoe lief hij daar op reageerde. Het raakte me en ik zei tegen mijn collega dat ik het jammer vond dat ik op dat moment geen camera in mijn handen had.

In juni raakte ik met meneer in gesprek, ik vertelde hem, dat de manier waarop zijn vrouw op hem reageerde, mij ontroerde. Verder in het gesprek zei hij dat ze vroeger, voordat ze dementie kreeg, veel te zacht en goed voor iedereen was, en dat straalt ze nu nog uit. Ondanks dat ze nagenoeg niet meer kan praten, spreekt ze met haar hele doen en laten. Haar man zei: "Het lijkt wel of ik opnieuw verliefd ben op haar." Dat vond ik zo mooi om te horen en ook om te zien, de liefde is er nog steeds, ook al is ze niet meer wie ze ooit was….

Ik vertelde hem dat ik ook fotograaf was, waarop hij vrijwel meteen aangaf dat ik hen wel een keer mocht fotograferen. Dat liet ik me geen 2 keer zeggen en woensdag 4 oktober ben ik ze gaan volgen. Geen geposeerde foto's, dat wilde ik niet, mijn doel was om de liefde en omgang tussen hen vast te leggen, laten zien dat je hele mooie herinneringen kan laten vastleggen, ook al is je partner niet meer wie hij/zij ooit was. Ik wilde hiermee laten zien dat herinneringen laten vastleggen heel belangrijk kan zijn en heel mooi. Ik heb mijn doel bij dit echtpaar bereikt, meneer was heel erg blij met de foto's van hun samen. Ik hoop dat er meerdere mensen hierover na gaan denken, het maakt niet uit of je gezond bent of ziek, jong of oud, dementie hebt of een handicap, herinneringen zijn voor altijd en ik leg ze met liefde vast…..

Wilt u meer weten hierover, neem dan gerust contact met me op middels telefoon, email of het contactformulier op deze site.